Mohamed Ihattaren twijfelt enorm over toekomst: 'Alsof je tussen je vader en moeder moet kiezen'
Mohamed Ihattaren is er nog niet over uit of hij een interlandcarrière bij Nederland of Marokko ambieert. Vertegenwoordigers van beide landen hebben zich inmiddels gemeld bij de entourage van de 23-jarige creatieveling.
Ihattaren mag voor beide landen uitkomen en werd in 2020 al eens opgeroepen voor het grote Oranje. Als talentvol jochie doorliep hij vele jeugdelftallen van Oranje en als speler van PSV werd hij geselecteerd door bondscoach Ronald Koeman voor Oranje.
Eind 2019 leek de speler definitief voor Oranje te kiezen. "Ik heb er lang over nagedacht en heb ook veel met mijn familie overlegd. Uiteindelijk zijn we tot de beslissing gekomen om voor het Nederlands elftal te kiezen. Ze (de KNVB - red.) hebben veel voor me gedaan in de vertegenwoordigende jeugdelftallen", werd hij geciteerd op de website van de voetbalbond.
Maar na een plotse en vervelende carrièrewending is de twijfel er nu weer ingeslopen en omdat Ihattaren nog niet zijn debuut maakte voor Oranje kan hij ook altijd nog kiezen voor Marokko. De Marokkaanse voetbalbond is dan ook nadrukkelijk bezig met de linkspoot te verleiden tot een interlandcarrière bij het Noord-Afrikaanse land.
De bond meldde zich al bij de zaakwaarnemer van Ihattaren, José Fortes Rodriguez. De KNVB moet dus rekening houden met serieuze concurrentie. "Wat ik begrepen heb van José wel", zegt de RKC'er zondag zelf bij Goedemorgen Eredivisie.
"Maar ik hou me er totaal niet mee bezig. Ik heb het wel van José meegekregen. Je leest het natuurlijk. Je hoort het van mensen dichtbij, maar ik ben gewoon bezig met RKC. Ik hou met niet bezig met Oranje of Marokko."
Ihattaren werd door de KNVB al benaderd voor Jong Oranje, dat in maart interlands afwerkt tegen Italië en Roemenië. Mocht hij een uitnodiging krijgen voor EK-deelname met de Nederlandse beloften, slaat hij die in ieder geval niet af, al is hij ook niet ongevoelig voor de interesse van de Marokkaanse bnod.
"Ik zou nooit nee zeggen tegen een EK. Het is gewoon lastig. Het is alsof je tussen een vader of moeder moet kiezen. Ik ben Nederland heel dankbaar. Ik heb hier mijn kansen gehad, mijn ouders zijn hiernaartoe gekomen en hebben genoeg kansen gehad, waardoor wij een mooi leven hebben kunnen leiden nu. Maar Marokko is ook weer een bepaalde trots."